تبليغاتX
موسیقی نارنج
 برای تولد نارنجم( 17 فروردین)

 

سیب افتاد !

                     یافتم

 

                        یافتم

 

                           یافتم

 

 و کشف تازه یی شد جاذبه ی چشمانت...

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

پ ن1 : تولدت رو بهت تبریک میگم

پ ن2: ممنونم که به دنیا اومدی

                                                                                بهار نارنج

 

|+| نوشته شده توسط نارنج در پنجشنبه بیستم فروردین 1388 و ساعت 13:31  
 سلام سلین!!!
 

خیلی خیلی خیلی خیلی

                                     خیلی............

خوشحالم که توی این همه روز پلاسیده ی بی مصرف

   که اومدن کلی آدم که کارشون فقط تنگ کردن جای آدمای خوبه

                              تو اومدی...

                                      تو    تو

                                                     تو

تو زندگی من و تغییر دادی

با تو دنیا می تونه عاشق باشه

کسی نیست که تورو بشناسه و عاشق نباشه.

من میدونم که صدای تو از روی زمین نمیاد

     از آسمونم نمیاد

فقط میاد و هیچکس نمی دونه کجاس...

تو خاصی خیلی خاص و مهتابی اونقدر خاص

    که صدای آبی دریا هم به ناز صدات نمی رسه.

تو اتم به اتم بدن من و به لرزه در میاری و فقط اون لحظه ست

که عشق و باور می کنم.......

می دونم که حرفا مو نمیشنوی اما تو تا همیشه

 جزو تمام رویاهای منی.

می دونم که ی روز روی صحنه صدام و میسپرم به صدات و

باهات پرواز می کنم .

این بعد از بهار نارنجم انتهای آرزوهای منه.

سلین ممنونم که توی دنیامی

      تولدت مبارک.

                                                           با همه ی عشقم.

 

 

(برای بهترینم سلین دیون.۱۳ فروردین.)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

You were my strength when I was weak


You were my voice when I couldnt speak


You were my eyes when I couldnt see


You saw the best there was in me


Lifted me up when I couldnt reach


You gave me faith coz you believed.............

 

|+| نوشته شده توسط نارنج در جمعه چهاردهم فروردین 1388 و ساعت 13:4  
 کاش لبهای تو بر انارهای سرخ تا همیشه ترمز می کردند...
 

امسال هم تن زمستانی من

   با قدمهای پاورچین پاورچین

   مکررلبهای تو سبز نشد

           که نشد!

ما را قدمهای رخش وار و برق آسای تو

   کفایت نمیکند بهار نارنج من

                نارنجها تشنه اند

                                        با ما به ازین باش!

 ۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

کاش همه دعا کنن که ۳۶۵ روز دیگه نارنج و بهار نارنجش تو خونشون با هم ی درخت نارنج بکارن!

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

یعنی میشه؟

 

 

 

|+| نوشته شده توسط نارنج در یکشنبه نهم فروردین 1388 و ساعت 21:47  
 
 

               در من این جلوه ی اندوه ز چیست؟

                                      در تو این قصه ی پرهیز که چه؟

             

         در من این شعله ی عصیان نیاز

                                                   در تودمسردی پاییزکه چه؟        

                                                                                                      

                         ((حمید مصدق))

برای عزیزترینم که این روزها سخت دوستش دارم و او...

|+| نوشته شده توسط نارنج در پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1387 و ساعت 16:26  
 بهار است و تنت شکوفه باران سخت منتظر سیبم!

  راستی:

 

               این روزها سخت درمانده ام

 

                                       که

 

                        این همه سیب سرخ

 

        من تو را چیدم

 

           یا تو مرا

 

                      ؟!؟!

بیا

   بیا!

         !

  کمی جلوتر!!!

 

 از انارهای تنم بیشتر بچین

 

         ترک می اندازد پوستم را  سرما!

 

 بگذار سرخیمان کامل شود!!!

 

|+| نوشته شده توسط نارنج در دوشنبه ششم اسفند 1386 و ساعت 23:17  
 به کجا چنین شتابان؟

قيصر امين پور

با توام ای لنگر تسکین

 

 

 

اي تكان هاي دل

 

      ای آرامش ساحل

 

    با توام ای نور

 

                ای منشور

 

ای تمام  طیف های آفتابی

 

             ای بنفشابی

 

  با توام ای غم

 

                  غم مبهم

 

ای کبود ارغوانی

 

با توام ای شور

 

ای دلشوره ی شیرین

 

اي نميدانم...

       هر چه هستی باش

 

      اما کاش................

 

  نه!

 

       جز اینم آرزویی نیست :

 

                هر چه هستی باش

 

                                  اما باش...

 

همیشه اونی که دنیای زمخت خاکستریمون به نفساش نیاز

 داره زودتر ازوقتی که باید بره میره...

و نام کوچک او از  آخر عشق آغاز شد و با عشق به آغازی

 دوباره  رسید:

قیصر امین پور و سه نقطه ...

یا عشق

 

|+| نوشته شده توسط نارنج در سه شنبه هشتم آبان 1386 و ساعت 23:2  
 سلام به نام تو قلم زدم.اینجا صاحبخانه تویی.تا تو نباشی:تا اطلاع ثانوی هیچ نارنجی نمی نویسد!!!

سلام نازی!

بر فراز ابرهای تاریک نبودن پرواز می کنم

شاید فردا دیگر خورشیدی نباشد!

ابری نباشد!

اصلا" آسمانی نباشد!

امروز به ستایش فرداهایی می نشینم

که از فرداهای آبی و سیاه نبودن می آیند.

امروز شاید سازم را شکستم

شاید فردا اصلا" دستی نباشد.

من بی من!

من بی من هم می شود؟

من بی باران  من بی فرشته

من بی انتظار؟؟؟!!!!!!!!!!!

صدای کفشهایت زیر خش خش برگها

صدای قلب من است.

زنی که نجابتش را به دخترانگی اش فروخت

و کشف شد....................       ...     .

و حال هیچ ندارد که با فردا بسازد.

فردا از آن من نیست!

از آن تو نیست!

دنیا ارثیه ی بابامم نیست!

من هم برای من نیست!

هیچ چیز برای هیچ چیز نیست!

این سگ مصب

بی صاحاب

بی ناموس

سیاه و سفید

زندگی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

و اما

تو

تو

تو

تو عارف که نبودی

شاعر که نبودی

 دلدار که نبودی

هیچ

عاشق هم نبودی.

و من می خواهم یدک بکشم

وزن جنازه ی مردی را که با ششهایش خونش را تصفیه می کرد.

و من جز نام تو

بر روی بیوه گی ام

و کمی شبنم خاطرات خنده هایت

هیچ نمی خواهم

هیچ

هیچ

حتی تو را!!!!!!!!!!!!!

امشب همه ی جمله هام پره علامت سواله! فرشته ی من امشب واسه ی  بانو زخمه نمی زنه

ساز دلم داره زنگ میزنه............

هیچ وقت اسم بلندش اینجا نبود

آره حق داره این چرکنوشته ها خیلی کمن.

۱

۲

۳

سلام

|+| نوشته شده توسط نارنج در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386 و ساعت 23:59  
 سلام
من/تو/ما/لا مینور/دو ماژور/..........................

نه دیگه نه خودکاری اندازه ی انگشتام هست

نه هیچ آکوردی صدای فالش کلمه هامو میزنه

آره

منم بریدم

شدم قاطی ........................

سلام

|+| نوشته شده توسط نارنج در دوشنبه چهارم تیر 1386 و ساعت 18:2  
 سلام . خوشحالم که این چند وقته زحمت خوندن این چرکنوشته ها رو نه به فرشته و نه به شما ها دادم

ما دیر جنبیدیم

آفتاب زده بود

خدا چشمهایش را می مالید

و دلگیر از بی وفایی ابر ها

بود.

و من تو را بوسیدم

و او دید

ما دیر دیر جنبیدیم

خیلی دیر

چاقوی خدا خونی شد و

تو هم بی دل

آنچنان که دیگر شعر هایم را هم نمی خوانی

|+| نوشته شده توسط نارنج در جمعه سیزدهم بهمن 1385 و ساعت 12:46  
 بگذار بگویم

 

تا صدای ماشینهای قراضه از جاده ی طویل هراز می آید

بگذار بگویم تا هنوز آن جنازه ی خونین  کوچه پس کوچه های دماوند نمرده است

 بگذار بگویم ،تا هنوز این گردوی پیر زشت

از شاخه نیافتاده بگذار بنالم

بگذار بگویم از کلماتی که امشب میمیرند

از فانوسی که امشب هیچکس کبریتی را حرامش نمیکند

از جیرجیرجیرک کرکور یخ زده ی دیروز ، امشب ، فردا

بگذارتا آخرین قطعه ی این ذغال سرخ است بگویم

دلم برایت کباب است

بگذار تا خدا خوابش نبرده از فضیلت زنا بگویم

تا شب هنوز سیاه است بگذار بنویسم :

روز و شب و سیاهی و سپیدیمان بدرنگ است

بدرنگ که باشی ، چشمانت که آبی نباشد

سپیدی رویت که برق نزند

لبانت که سرخ نباشد

اشکت که خشک نباشد

موهایت که شبق سیاه نباشد

عشقت که سرد نباشد

دستانت که پر نباشد

چشمانت هرچقدر هم که عاشق باشد

دستهایت هر چقدر هم که محتاج باشد

سکوت صدایت هرچقدر هم که فریاد باشد

هیچ کس تو را نمیبوسد.

 

....

 

دیگر از مرگ صدای سهراب

در کوچه های کاشان هم کسی دلش نمیگیرد

از مرگ آیدا که بگویی روح شاملو را ذوقی در بر نیست

پدر را هم که نوازش کنی

سیلی اش گونه ت را داغ میکند

مادر هم که با آینه مشغول است

بگذار ما هم تا هنوز چراغی روشن است

جیرجیرک نمرده  است و

سیلی پدر کاغذهایمان را داغ نکرده و

جوان مست جاده هنوز بیتاب است

با همین یک ورق سرگرم باشیم:

 

ما کجا و فردا کجا

|+| نوشته شده توسط نارنج در یکشنبه چهاردهم آبان 1385 و ساعت 18:36